vergetelheid

wat je ook weggooit bij het leeghalen van het huis van een overleden familielid, de foto's neem je mee. maar dan? oké, de vakantiealbums gaan zonder veel omhaal bij het vuilnis, maar de familie portretten? neem nou deze. drie kinderen petri, de foto is gemaakt in 1899. het jongetje links heet wim; hij gaat werken bij het spoor en zal dat zijn hele werkzame leven blijven doen. zijn grote hartstocht ligt bij zijn hobby: postduiven. hij trouwt een sombere ziekelijke vrouw en samen krijgen ze één kind, een dochter, die extreem lang wordt. althans voor die tijd dan. ze wordt 1.95 en zal op haar veertigste het grote geluk vinden in de armen van een nog iets langere man die ze heeft ontmoet bij de club voor lange mensen. voor kinderen is het dan al te laat. het meisje in het midden heet rinske; zij wordt schooljuf en is lesbisch, iets waar je in die tijd niet voor uit kwam. voor de buitenwereld leeft zij een kalm en onopvallend leven en ze sterft als "juffrouw"petri, kinderloos. het jongetje rechts op de foto heet jan. hij wordt nederlands kampioen hordenlopen, tandarts en mijn opa. althans, daar is hij jarenlang voor doorgegaan: de vader van mijn vader, mijn opa. maar wat mijn vader ontdekte op zijn 17e en pas aan mij vertelde op mijn 37e (!!) is dat mijn vader is voortgekomen uit een affaire met een buurman. ik hoef niet langer te zoeken naar fysieke gelijkenis bij mijn kinderen; zijn sportieve en artistieke talenten (hij was geen onverdienstelijk schilder) kunnen ze ook niet hebben. behalve mijn naam heb ik niets met hem gemeen.
maar wat moet ik nou doen met zo'n foto?

internetheilige

Vaticaan kiest beschermheilige voor internetters
De roomskatholieke kerk heeft een beschermheilige aangesteld voor de computergebruikers.
Onderzoekers in het Vaticaan kozen alvast een geschikte heilige uit: de in 556 geboren Spaanse bisschop Isidorus van Sevilla. In zijn tijd was Isidorus een van de leidende katholieke intellectuelen en hij was bovendien zijn tijd ver vooruit.
Bisschop Isidorus schreef de eerste encyclopedie van de menselijke kennis.
Het Vaticaan redeneert dat het internet, evenals de encyclopedie van Isidorus indertijd, een goed overzicht geeft van de mens en zijn kennis op dit moment.
Computergebruikers en internetters die de wanhoop nabij zijn, kunnen dus een schietgebedje
richten tot de heilige Isidorus.
aldus een berichtje ergens op internet. het TOEVAL wil dat ik in de calle san isidoro verbleef, hoe toepasselijk. nieuwsgierig? kijk op www.alojamientos-sevilla.com appartement nr 4.
op de begane grond dus, met buitenruimte maar zonder uitzicht. maar vanaf het dak, waar iedereen zn was te drogen kon hangen zag je dit.

lente

er gaat niets boven de hollandse lente. strak blauw of desnoods blauw met wat losse wolken, nog wat fris maar de zon wint al aan kracht. bij het hardlopen passeer je een hele dot kleine gansjes met de venijnig sissende ouders vlakbij, dartelende lammetjes en van alles in knop. ik moet er niet aan denken dat ik in een zuidelijk land moest wonen: geen enkele afwisseling. hoe is het weer vandaag? mooi. punt. iedere dag opnieuw. sááááái. geef mij maar 4 seizoenen.
maar goed, een lente in sevilla betekent: bloeiende blauwe regen en de sterke geur van sinaasappelbloesem. de vruchten van het jaar ervoor beginnen af te vallen. niemand wil ze hebben want bitter. vroeger verkocht men ze nog aan de engelsen (rare snuiters) die er marmelade van maakten, maar tegenwoordig loont dat niet meer de moeite. of de engelsen willen niet meer, dat weet ik niet precies. op sommige plekken worden ze toch weggehaald, anders verandert plein of stoep in een gladde sinaasappelbrij van rottend sinaasappelpulp. toegegeven, het is weer eens iets anders en voor een keertje echt wel leuk (.....)

klederdracht

het lijkt altijd een beetje dubieus... van die dansend afgebeelde spaanse dames in vol ornaat d.w.z. gestoken in lange franje-jurken en gewapend met waaier en castagnetten. net alsof dat speciaal voor toeristen wordt georganiseerd. net als de hollandse klederdracht die je alleen nog in de zaanstreek ziet en zelden zonder een fotograferende japanner in de nabijheid. maar de hoeveelheid winkels waar deze spaanse folklore te koop is heeft me overtuigd van het tegendeel. de ene etalage na de andere gevuld met fleurige jurken met héél véél stroken. en een gigantische afdeling van de Corte Inglés (= de spaanse Bijenkorf) geheel gevuld met deze feestjurken, de klandizie volbloed spaans. dus oké, als het geen toeristische opsmuk is dan ook maar besloten een flamenco-show te bezoeken. een piepklein theatertje in barrio Santa-Cruz (oude joodse wijk met smalle straatjes en schattige verstilde pleintjes), spanjaard voor de deur aan wie ik in m'n beste spaans om enige uitleg vraag. nadat hij in de gaten heeft dat wij hollanders zijn gaat hij over in accentloos limburgs (of moet ik zeggen: nederlands met een zwaar limburgs accent?)
blijkt hij ruim een jaar stage te hebben gelopen in de horeca in Maastricht! uitgebreid staan kletsen en kaartjes gekocht voor de show en daar absoluut geen spijt van: adembenemend, boeiend, levendig, kleurrijk en echt de moeite waard!!!

parkeerverbod?

als je hier een parkeerverbod ziet, of zelfs een stopverbod (blauw met rode rand en rood kruis erdoor) staat meestal de stoeprand aan beide zijden van het bord met auto's bumper aan bumper volgeparkeerd. het parkeergedrag van de gemiddelde spanjaard is op zn minst curieus te noemen. dubbelparkeren, op stoepjes en uitritten staan.... aan de orde van de dag. zo reed ik eens mee met een leraar, die ineens midden op een kruising uitstapte, mij vroeg in geval van problemen de auto te verplaatsen en doodleuk een boodschap ging doen. toeterend (uiteraard) werd ik links en rechts gepasseerd, maar problemen, nou nee dus.
onderstaand bord wordt echter gerespecteerd: verboden te parkeren BEHALVE voor paard en wagen. paard en wagen is in Sevilla blijven bestaan als vervoermiddel. uiteraard inmiddels voor recreatief gebruik: toeristen, verliefde stelletjes, spaanse gezinnen op zondag. maar daarom niet minder serieus. vorige week was er een protest-bijeenkomst van alle paardenmenners (minus 2) voor het stadhuis. dat zijn er dus echt héél veel! waarom er twee ontbraken stond er niet bij trouwens. een gigantische verkeerschaos en opstopping die de hele middag duurde was het gevolg. de reden? een van de doorgaande wegen zou niet meer door deze jongens gebruikt mogen worden. dat lieten ze niet op zich zitten..... misschien dat daarom hun plekjes ook niet worden gebruikt door automobilisten, ze hebben de wind eronder!

no8do

die sevillanen waren er vroeg bij met sms-taal! het bewijs ervan stamt uit 12honderd zoveel en wordt heden ten dage nog steeds gebruikt als hét embleem van de stad sevilla. op alle officiële uitingen van de stad, van prullebak tot autobus tot …. wat dan ook. huisstijl a la Amsterdam zou je kunnen zeggen. en het betekent nog echt iets ook: “no me ha dejado” oftwel “ze heeft me niet verlaten” een legendarische uitspraak van AlfonsoX over het handelen van de stad Sevilla in een of ander conflict. de 8 in het midden is eigenlijk een dubbele lus en staat voor een streng wol (= madeja), dus dat werd no(madeja)do oftewel no8do. over wol gesproken, er was een knoopje van mn blouse en ik moest dus op zoek naar een winkel waar naald en garen worden verkocht, maar ja onderweg naar school kan ik alleen maar matrozenpakjes en sevillaanse feestjurken kopen immers. mijn logica is niet altijd even spaans. (telefoonkaarten koop je bijv. niet bij een kiosk, maar bij de sigarenboer) dus dan maar op school gevraagd in wat voor soort winkel je naald en garen kunt scoren: in de winkel waar je ook kant en allerlei emblemen kunt kopen, logisch. en als je daar één van gevonden hebt vind je ze allemaal, want dan heb je ook meteen weer een heel straatje met alléén maar winkels die kant en epauletten enzo verkopen! en met Semana Santa in aantocht is het héél erg druk in die winkeltjes, waar je heel oosteuropees bij één toonbank vertelt wat je wil hebben, bij de kassa het verschuldigde bedrag gaat betalen en dan bij een andere toonbank je pakketje ophaalt.

kanaal 8

echt iedere dag geniet ik volop van het feit dat ik ditmaal een eigen appartementje heb gehuurd. totale vrijheid
het is weliswaar altijd weer leuk geweest om te socializen met allerlei types uit diverse landen, meestal jongeren, maar als je daar dan even GEEN zin in hebt ben je aangewezen op je SLAAPkamer en zit je op je bureaustoel of op je bed.
en nu….. bij thuiskomst trek ik mn toffelsokjes aan, maak een kopje thee, sluit mn laptopje aan op de boxjes, kies een lekker muziekje en ga met boek of krantje op de BANK zitten. benen desgewenst op tafel, bord op schoot.
geen enkele concurrentie voor wat betreft de afstandsbediening, ik kan zappen (zapear!) wat ik wil en zo kwam ik terecht op kanaal 8.
beeld is zwart/wit, een man geleund tegen een deurpost, in afwachting van …. tja van wat?
ik blijf geïntrigeerd kijken, terwijl hij (zonder enige muzikale ondersteuning waaruit je zou kunnen opmaken wat er gaat gebeuren) zich her en der (…aglum) krabt, om zich heen en op zn horloge kijkt en wat heen en weer wiebelt. goed geacteerd, die afwachting.
wat is dit? een film? een docu? geen idee dus ik blijf even hangen. het duurt wel erg lang. héééé ik hoor geluid, iemand die nadert, het geluid van een hek…. of is dat hier op de patio?
nou: ja dus. kanaal 8 toont een stukje van míjn steeg en evt bezoekers die voor de buitendeur staan. spánnend joh!

routine

ontbijten met verse aardbeien die daar ook daadwerkelijk naar smaken. tas, jas en hupsakee op pad, via de ruime betegelde patio (luxe!) de steeg in. langs de sevillaanse feestjurken (stroken en kleuren!) de hoek om langs de etalage met de negen witte nylon communiejurkjes, linksaf bij de etalage met de matrozenpakjes, oversteken bij nog meer sevillaanse feestjurken en een stukje afsnijden langs de mierzoete bruidsmeisjesjurkjes en doopgewaden. Ha! de kalverstraat kruisen en daar tref ik de meisjes met de spits en de metro, 4 a 5 (verschillende!) krijg ik er iedere ochtend aangereikt. en dan ben ik er alweer, 6 minuten max.; als eerste want punctueel. drie dagen hier en een nieuwe routine is ingesleten! vanaf hier is het rap spaans wat de klok slaat. Gemengd met tell-sell-spaans, oftewel spaans met een zwaar amerikaans accent. ik zou mezelf wel eens willen horen, of misschien liever niet: je haalt de duitse, franse, amerikaans/engelse achtergrond er probleemloos uit (de japanse is behalve hoorbaar ook zichtbaar) hoe het nederlandse accent klinkt weet ik niet maar tis vast ook niet fraai. en de juf heeft als bijdrage aan de feestvreugde een andalusisch accent wat ze niet helemaal kan verhullen. dat wil zeggen dat ze de laatste letters van ieder woord inslikt, zeker als ze flink op dreef raakt, vergeet ze dat ze geacht wordt Algemeen Beschaafd Spaans te spreken. vooral de s-sen moeten het ontgelden. zo wordt “een poco mas después” (= ietsje later) uitgesproken als “un poco ma de-pué” maar dat mag de pret niet drukken!!!! pue(s), claro

Sevilla, por fin!

het idiote is dat ik nog stééds tijd tekort kom….. rara, hoe kan dat nou? hoef ik alleen nog maar voor mezelf te zorgen en ik ben bepaald niet veeleisend (qua eten dan hè), dus WAT? maandagochtend eerst natuurlijk de test en de groepsindeling; een half uurtje pauze (daarin scoorde ik een onbelegd broodje en een flesje water) en om 15.15 u de laatste “bel”. boodschappen (allerlei basics, dus veel) en iets eten, één uurtje huiswerk en hup weer op pad voor de gezamelijke stadswandeling. daar hoorde ik vandaag dat er 30 (DERTIG) nieuwe duitsers zijn aangekomen. tjonge. bij mij in de klas zit er maar één voor zover ik weet. verder 2 zweden, 3 zwitsers, 2 amerikanen en een japanner. de middagsessie (voor de diehards) zit ik met een totaal andere groep, 2 duitsers en een oostenrijkse kortademige oma. gelukkig is de voertaal spaans anders kwam ik niet ver. maar goed, na de wandeling nog een vergeten boodschap (pleerollen) en naar huis voor een simpele doch voedzame maaltijd om vervolgens om 21.00 u (!) nog aan mn huiswerk te beginnen. pfffff is dat vakantie? nou: JA dus! inmiddels is het alweer dinsdagmiddag en zit ik op mn eigen laptopje (!!!) aangesloten op het wireless LAN (!!!) in de grote hal van school dit verslagje te typen. zodra het weer opknapt kan dat ook op het riante dakterras. maar vooralsnog is het een beetje regenachtig. ik heb nog geen druppel opgevangen, maar vandaag stond in de krant dat in de afgelopen 3 dagen méér regen is gevallen dan in de hele maand maart 2005 en dat ze voor 20 maanden genoeg water hebben. tis maar wat je gewend bent.

Sevilla, por fin!

Het idiote is dat ik nog stééds tijd tekort kom….. rara, hoe kan dat nou? Hoef ik alleen nog maar voor mezelf te zorgen en ik ben bepaald niet veeleisend (qua eten dan hè), dus WAT?
maandagochtend eerst natuurlijk de test en de groepsindeling; een half uurtje pauze (daarin scoorde ik een onbelegd broodje en een flesje water) en om 15.15 u de laatste “bel”. Boodschappen (allerlei basics, dus veel) en iets eten, één uurtje huiswerk en hup weer op pad voor de gezamelijke stadswandeling.
daar hoorde ik vandaag dat er 30 (DERTIG) nieuwe duitsers zijn aangekomen. tjonge. bij mij in de klas zit er maar één voor zover ik weet. verder 2 zweden, 3 zwitsers, 2 amerikanen en een japanner. de middagsessie (voor de diehards) zit ik met een totaal andere groep, 2 duitsers en een oostenrijkse kortademige oma. gelukkig is de voertaal spaans anders kwam ik niet ver.
maar goed, na de wandeling nog een vergeten boodschap (pleerollen) en naar huis voor een simpele doch voedzame maaltijd om vervolgens om 21.00 u (!) nog aan mn huiswerk te beginnen. pfffff is dat vakantie? nou: JA dus!

inmiddels is het alweer dinsdagmiddag en zit ik op mn eigen laptopje (!!!) aangeloten op het wireless LAN (!!!) in de grote hal van school dit verslagje te typen. zodra het weer opknapt kan dat ook op het riante dakterras. maar vooralsnog is het een beetje regenachtig. ik heb nog geen druppel opgevangen, maar vandaag stond in de krant dat in de afgelopen 3 dagen méér regen is gevallen dan in de hele maand maart 2005 en dat ze voor 20 maanden genoeg water hebben. tis maar wat je gewend bent.

gek idee

als de man een doodswens had gehad, zou hij dan ook vermoord zijn? hij was zwaar gehandicapt, ziek en oud en zonder enig vooruitzicht. maar wedden dat áls hij een doodswens had gehad, dat ze m dan koste wat kost in leven hadden gehouden? "actieve euthanasie" is immers strafbaar? de volop aanwezige kerkgenootschappen rollen dan over elkaar heen in hun ijver om het "gij zult niet doden" te citeren. maar ja, hij wou waarschijnlijk niet dood. dan mag je zo iemand wel uit de weg ruimen. voor straf.