rizzyisbizzy

en toen, en toen, en toen......

2009-07-07T02:37:00.000-07:00

Zo gaat dat altijd met een reisverslagje: toen dit, toen dat, een opsomming van bezochte highlights. Saai voor de lezer maar niet voor de reiziger. Daar gaat 'ie dan: zondag antiekmarkt.
Volgens manlief heb ik me heel toepasselijk laten afzetten door een Berlijnse jood. Maar dat was eerder andersom volgens mij, geen moment geloofde ik zijn verkooppraatjes (echt kristal, laat me niet lachen) en betaalde precies wat ik de aankoop waard vond (toevallig exact wat hij er voor vroeg). De arme man heeft het niet gemerkt, maar hij is er ingeluisd door een hebberige hollandse.
Door naar de Helmut Newton foundation. De expositie gewijd aan "de grote man himself". Op mij komt hij over als een zelfingenomen mannetje dat is geobsedeerd door vrouwelijk naakt. Maar als je kijkt voorbij de zelfverheerlijking en het opgeblazen ego van de would-be hippe quasi jonge man van middelbare leeftijd, blijven er ontegenzeggelijk práchtige foto's over. Indrukwekkend. Fascinerend. 394 foto's lang.
Na een biologisch verantwoorde snack doorgefietst naar het langste stuk overgebleven Muur. Op de kaart een overzichtelijk stukkie fietsen. Maar Berlijn is gróót en dan bedoel ik ook echt gróóóóóóót! en er zijn veel "wibautstraten", groot, breed, 4-baans en veel verkeer en dan een héél eind. En als er geen fietspad is rij je op de rijbaan, ook als dat betekent dat je links moet voorsorteren bij een stoplicht (...) maar dan toch niet eng.
Maar goed, die Muur. Dit lange stuk, 1.5 km, staat langs de Spree (de Amstel van Berlijn zeg maar). Voor de rest is de Muur grotendeels verdwenen. Een dubbele rij stenen markeert her en der de loop van de vroegere Muur.
Bizar om te zien hoe de stad doorkliefd werd, hoe buurten min of meer willekeurig in twee stukken werden gesneden om vervolgens ruim 27 jr (?) gescheiden te blijven. Als we bij ons het hof aflopen de Heinrich Heine strasse op zouden we alléén naar rechts mogen. Links stond een grenspost compleet met slagbomen en schietgrage soldaatjes. Onvoorstelbaar. Het restaurantje waar we die avond aten lag aan de "andere kant".

ich bin ein berliner

2009-07-05T14:29:00.001-07:00

Ja, momenteel zit ik in Berlijn! Het "jaar van de korte vakanties" bevalt tot op heden uitstekend: sneeuw (weekje Zuoz) eind januari, vochtig Engels voorjaar (weekje Londen) in mei en dan nu een 1e kennismaking met de duitse cultuur, een weekje Berlijn. Terechtgekomen in ex-muur gebied in de levendige wijk Kreuzberg. Middelhoge nieuwbouw, gebouwd als een hof dus aan stille binnentuinen.
De eerste avond natuurlijk een verkenningsrondje door de wijk: zéér levendig, studentikoos, multi-culti, heel veel terrasjes, verrassend veel groen. Geen gescheiden woon en winkelstraten: de benedenverdieping is veelal in gebruik als winkeltje of eettentje (op het hof niet natuurlijk). Dat maakt een wijk levendig, óók 's avonds.
Al snel besloten om Berlijn per fiets te verkennen. Hoewel voldoende metro en buslijnen in de buurt geeft dat toch veel meer vrijheid.
Op zaterdag, dus na het huren van de fietsen, maar meteen begonnen aan onze to-do-list. Met stip op 1 stond het Hamburger Bahnhof, een museum voor hedendaagse kunst (hier: Museum für Gegenwartskunst), gevestigd in een voormalig stationsgebouw. Vanwege een onweersbuitje even blijven hangen voor een kopje thee. Daarna weer op de fiets omdat het volgens manlief (glas= halfvol) weer droog werd. En natuurlijk volledig doorweekt geraakt in de door mij (glas = halfleeg) voorspelde plensbui.
Soppend in de schoenen aangekomen bij het Rijksdaggebouw waar toen net even vrijwel geen rij stond (die bui: elk nadeel heb ze voordeel) zodat wij vlot bovenin de koepel terechtkwamen. Indrukwekkend!
's Avonds na een half haantje (nou ja, ik een 1/4 en manlief 3/4) bij een typisch Berlijns eethuis Zur Henne (elke avond stampvol)doodmoe in bed gerold. Want behalve de bovengenoemde activiteiten hebben we ook nog de beroemde (?) Häckische Höfe bezocht en instituut Kunst-Werke. Een goed gevuld dagje dus! Tschuss!

chapucera

2009-03-11T08:00:00.000-07:00

En dan zit ik zomaar opeens in Zwitserland….. ze spreken er geen woord spaans, dus echt handig is dat niet. Want mijn andere talen zitten achter gesloten deuren in de diepe krochten van mijn hersenen. Zelfs een simpel nein, of bitte wil er niet uitkomen: ik bedenk het en hup zeg ik tóch no of gracias. Het lijkt net of ik een handicap heb, één duits woord en dan wat engels en spaans, een diarree van geluid waar geen touw aan vast te knopen is. Dus blijf ik braaf bij mein Mann, die probleemloos het woord voert. En voel me een stomme koe.
Dat wordt dan nog versterkt door het harkerige langlaufen. Het moet niet zo moeilijk zijn. Haha. Ik heb zelfs een lesje gehad aan het eind waarvan de aardige leraar, Martin, mij meewarig aankeek. Bedoeling is dat je met je lange latten in een spoor gaat staan (dat heet een loipe) en dan met een volstrekt onnatuurlijke beweging voorwaarts gaat. Maar dan ook echt voorwaarts he, RECHT vooruit met je ene been, je armen in marcheerstand mee, en dan je andere been RECHT vooruit. Een beetje glijdend, dus het lijkt op een spagaat van een ongeoefende. Au dus.
Op enig moment leek het net of ik het een beetje onder de knie kreeg. Ik bedacht dat ik het bijna een heel klein beetje leuk vond….. Mijn reisgenoten waren in de verte verdwenen en ik deed wat me ook de bedoeling leek: een beetje om me heen kijken zodat je warempel meer kan zien dan de twee witte gleuven pal voor je, en hup als een schildpad op mijn rug!! En op kunnen staan ho maar. Volledig in gevecht met die lange latten. Drama. Niet bij de eerste tegenslag opgeven, dat zeg ik ook altijd tegen mijn kids :(. Nog eens en nog eens. Warempel een tocht volbracht naar twee dorpen verderop (en lekker met het treintje terug, dat was leuk). En nu definitief vastgesteld dat dit niet voor mij bedoeld is. Ik ben gewoon een prutser (una chapucera). Maar ik vermaak me verder prima: wandelend kun je wél om je heen kijken en ook nog van de zon genieten. En eindelijk dat boek lezen. En veel zuivere berglucht opsnuiven en daardoor lekker slapen. En kijken hoe de anderen in de sneeuw ploeteren terwijl ik dat lekker niet meer hoef van mezelf. Kortom, een lekkere vakantie!

beetje dom

2008-10-21T12:24:00.000-07:00

was ik in valencia op een van de belangrijkste dagen: de feestelijke herdenking van de overwinning op de Moren. na 500 jaar Moorse overheersing eindelijk een christen aan de macht. en dat vieren ze nog ieder jaar. een optocht met honderden verklede mensen en een paar honderd paarden.
ik had me slim opgesteld vlakbij de Torres de Serrano, de plek waar de intocht begon. ik had een plaatsje veroverd op de voorste rij, ingeperst tussen met plu's gewapende valencianen (regen voorspeld). en ik had de nieuwe camera in de aanslag. een serie foto's, vrijwel allemaal bewogen omdat ik er zo dicht opstond en in de friemelende massa ook geen positie kon kiezen. ik besloot over te stappen op het maken van filmpjes: de bediening was heel intuïtief, makkelijk zeg! het filmcameraatje op de display bevestigde de opname. dacht ik. maar helaas, niks intuïtief. bij thuiskomst bleek ik geen enkele bewegende opname te hebben. wel bewogen opnames, veel. en een enkele min of meer gelukte.
na een uur werd de tocht onderbroken en afgelast door de politie. leek me nogal overdreven, zó hard regende het nou ook weer niet. maar ook daar zat ik naast: voor ik thuis was had ik geen droge draad meer aan mn lijf.

Klasgenoten

2008-10-18T14:50:00.000-07:00

Eén van de dingen die zo leuk is aan Spaans leren in Spanje is dat je internationale klasgenoten treft in alle soorten en maten. Hoe hoger het niveau hoe minder klasgenoten, dat wel. Mijn grammatica lessen heb ik met een pinnige Zwitserse bankemployee, die ingewikkelde beurstransacties afhandelt en een in Valencia wonende jonge Duitse die hier in haar cabrio rondscheurt en iets vaags deed bij de formule I wedstrijden. Beiden gaan in november op voor het DELE examen.
Als extra heb ik een blok conversatielessen met een gemend niveau aan klasgenoten. De eerste week zat ik bij de engelse Joan, gepensioneerd en met een appartement in volledig door Engelsen bevolkte strandplaats ten noorden van Valencia. Haar Spaans klonk héél erg engels en ze vond veel dingen “owrieblée” . Joan en de slimme Anne maakten in de tweede week plaats voor de Chinese Xianxe en de Canadese Dennis.
Xianxe is een superslimme maar wel zeer theatrale chinese student. Meestal is ze moe tijdens de conversatielessen en ligt dan met ogen dicht met haar hoofd op haar arm. Of ze peutert eens uitgebreid in haar neus waarna ze het resultaat in een zakdoekje smeert en dat op tafel neerlegt. Soms schatert ze het uit met een hinnikend geluid en veel gewapper met de armen. En al met al is ze toch vertederend grappig. Het is even wennen aan haar chinees klinkende Spaans, maar als je haar eenmaal verstaat is het boeiend om haar verhaal te horen. Ook al klapper je wel even met de oren als je haar in een discussie over de voor- en nadelen van cosmetische chirurgie hoort beweren dat het toch alleszins redelijk is als meisjes die azafata (stewardess) willen worden, hun benen moeten kunnen laten verlengen. Dat mag je ze niet ontzeggen…..
Dennis is een Frans-Canadese professor biochemie met vervroegd pensioen. Hij heeft zijn taalkennis volledig zelfstandig verworven (zelfstudie) wat bewonderenswaardig is. Maar hij heeft dus nooit Spaans gesproken, alleen een beetje tegen zichzelf voor de spiegel en dat is te merken. Hij …. praat….zo…ver…schrik…ke..lijk…..lang….zaam…. dat je tenen er krom van trekken.
De leraren zijn stuk voor stuk goed en aardig. Met heel erg spaanse namen, zoals bijv. Inma, afkorting van Inmaculada wat zoiets betekent als de maagdelijke maagd (letterlijk: onbevlekt).

herkansing

2008-10-07T08:21:00.000-07:00

Valencia was wat mij betreft in de herkansing: toen ik er eervorige zomervakantie een paar dagen was beviel het me maar matig. Maar nu ik me ongehaast door de stad verplaats, zonder de druk om in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk te zien, bevalt het me al een stuk beter. Valencia is spanje’s derde grote stad, niet zo multiculti als Barcelona en ook niet zo statig en pedant als Madrid. Heel spaans met een winkelsluiting tussen 2 en 5 en iedereen aan het warme eten. En verder eten ze de hele dag door, te pas en te onpas. Je kunt geen vijftig meter lopen zonder een eetgelegenheid te passeren. Meestal de karakteristieke neonverlichte ruimte met spiegels achter de bar en een chagrijnige oude man in wit overhemd en zwarte broek en een toonbank vol eten. Ontbijten buiten de deur is normaal en kan behalve met koffie en croasan ook gewoon met een biertje en wat olijven. Daar moet je ’s morgens om 9 uur niet vreemd van opkijken.

Mijn uitvalsplek doet denken aan de staatsliedenbuurt waar ik eind jaren zeventig woonde: een oude volksbuurt, niet gerenoveerd en met wat kleine middenstand die stand heeft gehouden ondanks de grote Mercadona (super). In de Bentinckstraat woonde ik tegenover een malle Pietje, hier woon ik er schuin boven. Dat de chinezen komen is duidelijk: de parallelstraat is bijna volledig in handen van de opkomende Chinese middenstand.

Ook de fiets is in opkomst (mede door een paar Hollandse verhuurbedrijfjes), handig vanwege het overal vastzittende verkeer. Toch zijn de Valencianen zelf nog huiverig: in de binnenstad ben je je leven niet zeker, geen automobilist die rekening met je houdt (als hij je al ziet) en je fiets zelf moet overdag aan een zware ketting en ’s nachts mee naar binnen. Als ie dan toch gestolen wordt kun je m zondagochtend (héél vroeg) terugkopen op de markt, een variant van de madrileense rastro. Als fietser voeg je je tussen de voetgangers (ja, op de stoep dus!) maar ook als wandelaar kom je gevaarlijke situaties tegen. Ik moet bijvoorbeeld iedere ochtend een 8-baans weg oversteken. Eén keer kwam ik aanlopen en was het voetgangerslicht al op groen, maar ja, hoe lang al en hoelang nog? Nou ik haalde het net, met een spurt. Halverwege de oversteek sprong mijn licht op rood en dat van de alvast flink gassende auto’s en bussen op groen. Signaal om onmiddellijk te gaan rijden. Ongeacht wat zich nog op het zebrapad bevindt………uitgelezen moment om wat Spaanse scheldwoorden te oefenen: ¡qué modales! (wat een manieren) ¡qué te parta un rayo! (loop naar de bliksem) ¡vete a la mierda! (rot op). Of om je gewoon snel uit de voeten te maken.

short stay, qué bien!

2008-10-06T00:18:00.000-07:00

Routine

2008-09-30T05:11:00.000-07:00

Het wordt bijna routine al gebeurt het helaas maar 1 x per jaar: aankomen op een Spaans vliegveld, hup naar de metro en (in dit geval) naar het station van de Spaanse NS. Omdat er werkelijk nérgens iets tegen zat 1 uur te vroeg op de afgesproken plaats, maar via SMS (handig!!!) ook het oppikken een uur vervoegd.

Afgesproken onder DE grote klok. Blijkbaar ook DE plek waar Valencianen afspreken. En zal je altijd zien, heb ik net ge-smst dat ik herkenbaar ben aan de “grote rode tas”, komt er een waanzinnige met een idiote hoed én een grote rode koffer onder de klok heen en weer drentelen. Maar goed, het ging gesmeerd.
Dus om 5 uur was ik geïnstalleerd in mijn appartementje (short stay in de praktijk!) en even later liep ik “op proef” de afstand naar school (12 minuten) en ging ik op zoek naar een OpenCor, een supermarkt die open is op zondag. Voorzien van alle eerste levensbehoeften (drinkbaar water om THEE te zetten !!!) nog even aan de studie, vanwege de test :)

Ook nog stiekem even geprobeerd of er geen onbeveiligd netwerk binnen bereik van mijn laptop was, maar helaas. Moet dus twee volle weken zonder ongelimiteerde internet toegang. Afkicken dus. Maar daarentegen wel ongelimiteerd toegang tot diverse Spaanse TV-zenders.
Kortom, mijn (studie)vakantie is begonnen!

2-daagse CURSUS voor MANNEN

2008-07-21T00:33:00.000-07:00

Alleen voor mannen! Let op: vanwege de complexiteit en moeilijkheidsgraad van de lessen, zal elke cursus maximaal 8 cursisten accepteren. De cursus is verdeeld over 2 dagen en zal de volgende onderwerpen omvatten:

DAG 1
HOE GEEF IK DE PLANTEN WATER
Stappenplan en diavoorstelling

TOILETROLLEN -GROEIEN ZE ZELF WEER AAN?
Groepsdiscussie

VERSCHILLEN TUSSEN DE WASMAND EN DE VLOER
Oefenen met verschillende soorten wasmanden (visualisatietraining)

IS HET GENETISCH GEZIEN MOGELIJK STIL TE ZITTEN ALS ZIJ FILEPARKEERT?
Rij-simulator

DE AFSTANDSBEDIENING
De afstandsbediening loslaten: telefonische hulplijn en diverse praatgroepen

HOE KUN JE DINGEN VINDEN
Training in het zoeken op de goede plek in plaats van schreeuwend het hele huis overhoop te halen. Open forum

DAG 2
LEGE MELKPAKKEN: KOELKAST OF PRULLENBAK?
Groepsdiscussie en rollenspel

BLOEMEN MEEBRENGEN VOOR HAAR IS NIET SCHADELIJK VOOR JE
PowerPoint presentatie

ECHTE MANNEN VRAGEN DE WEG ALS ZE VERDWAALD ZIJN
Waargebeurd verhaal van de man die het eens probeerde

DE VAAT/ SERVIESGOED: VLIEGEN ZE ZELF NAAR HET AANRECHT/AFWASMACHINE? Debat met enkele experts

BASISVERSCHILLEN TUSSEN JE MOEDER EN JE PARTNER
Praktijkles en rollenspel

HET IDEALE WINKELMAATJE ZIJN
Ontspanningsoefeningen, meditatie en ademhalingstechnieken

BELANGRIJKE DATA ONTHOUDEN & BELLEN ALS JE LATER THUIS KOMT
Neem agenda/PDA mee naar de cursus

LOSLATEN: ERMEE LEREN LEVEN DAT JE TOCH NOOIT GELIJK HEBT
Persoonlijke begeleiding mogelijk

hacer de prisa y mal: afraffelen

2008-06-25T12:46:00.000-07:00

Nou ja, dat is er dus niet van gekomen.... het verhaal afmaken bedoel ik. en nu heb ik er ook geen zin meer in. dus. ik zal volstaan met een superkorte afronding. we waren dus via Valencia, Cabo de gato en het prachtige gebergte van Cazorla inmiddels op weg naar Ronda.

riante studio met groot dakterras in een soort hacienda even buiten het plaatsje. daarna een ingelaste stop (2 nachten) in Cordoba. Ah, dat is toch wel leuk om te vertellen: hoe we in ons zéér envoudig maar supercentraal gelegen pensionnetje terecht kwamen. we passeerden met behulp van een plaatje in de lonely planet op één blok afstand het hostalletje (vlakbij de Mezquita) maar verdwaalden vervolgens vanwege veel éénrichtingsverkeer toch nog tot in een buitenwijk.

uiteindelijk bij benzinestation gestopt en kaart gekocht en in mn beste spaans naar de weg gevraagd. alle klanten deden een tegenstrijdige duit in het zakje (veel opgebroken delen ook, vandaar). redelijk wanhopig vroeg ik toen of er niet iemand voor ons uit kon rijden, al was het maar een stukje. en wat denk je? trendy spanjaard in gelikte outfit was bereid ons in zn cabrio vóór te gaan. hij heeft ons tot voor de deur gebracht, diep in het centrum. como si nada. en dan zoenen bij het afscheid.

na Cordoba via don Quijoteland (molinos de vientos) naar Toledo. van afstand, bijv. vanaf de camping, een prachtig vestingplaatsje. vooral op afstand blijven!

laatste stop was San sebastian. studiootje aan de baai. oude chique, een beetje als een engelse badplaats, vergane glorie. maar sfeervol en aangenaam. daar kom ik zéker nog eens terug.

een impressie van deze tocht zie je in dit mini-foto-album.

Postres

2007-06-07T04:04:00.000-07:00

Na een flinke en bochtige rit (route touristique) aangekomen in Cazorla, een dorpje aan de rand van een bergrug met net buiten het dorp een prachtige camping (opgezet door hollanders die daar 27 jaar geleden in hun hippie-tijdperk zijn blijven hangen): sappige grasplateau’s, veel bomen (schaduw!!), veel privacy, kortom: top. Na veel wikken en wegen over het beste plekje snel het tentje opgezet. Dat “snel” zou ons nog duur komen te staan…… want de volgende dag was het gedaan met de zon. Goed weer om het stadje te bekijken dus. En omdat het nog steeds grijs bleef ’s middags met de auto eropuit om de omgeving te verkennen. Boven op de berg werden we overvallen door een hagelbui…. het leek of er kiezelstenen over de auto werden uitgestort. Hagelstenen als pingpongballen, de auto is enigszins gebutst geraakt.
’s avonds ging de motregen over in het storten van badkuipen en ja hoor: lekkage dus. Stevig onweer dat in de bergen bleef hangen, niet aflatende bliksem en donder en dan proberen het tentje nog een beetje te fatsoeneren. Onder de slaapzak in het midden was het weliswaar klam maar nog droog.
De volgende dag hebben we de hele natte kledderboel opgepakt en zijn we verhuisd naar het minst schaduwrijke plekje op de camping. De hele uitdragerij laten drogen (want zon!) en vol goede moed plannen gesmeed voor de te maken wandelingen.
Helaas verdween de zon al snel weer en zou die zich de hele week nauwelijks meer laten zien. We hadden geen lekkere truien mee, dus laagjes met van alles en nog wat. Ook geen regenjassen (stom he?) dus plu’s. Maar o, wat is het daar mooi. Echt heel jammer van het weer. Ik had er graag meer gelopen. Nu hebben we wel wat wandelingen gedaan in het Parque Natural in de bergen, maar minder en korter dan we hadden gewild. Daarentegen hebben we wel het olijvenmuseum bezocht (…..) en heeft de olijf geen geheimen meer voor ons. En hebben we gegeten bij een opleiding voor koks en kelners: tussen de middag een 7 gangen-menu (namelijk een menu de degustación= proeverij: 3 voorgerechten, 2 hoofdgerechten, 2 toetjes en koffie/thee), daarvoor hadden we ons normaal de tijd niet gegund. En het was reuze-schattig om te zien hoe de kids in opleiding hun best deden. (We hebben het menu gefotografeerd om te kunnen achterhalen wát we nou precies gegeten hebben). Ieder nadeel heb z’n voordeel, is wederom bewezen. Wordt vervolgd.

wet van murphy

2007-05-26T02:56:00.000-07:00

Ken je dat, die boekjes met titels als "13 redenen om niet op vakantie te gaan" en dergelijke….?
Nou daar kan ik mijn verhaal aan toevoegen. Oké, zo erg is het nog niet maarre… tot Parijs zaten we in de stortbuien, gelukkig waren wij op weg naar het zuiden: de vakantie kon nu echt beginnen! In Frankrijk had ik mij zelf geprojecteerd naast het zwembad op een ligstoel, maar de dag dat wij aankwamen sloeg het weer om en was het grijs en fris. En dat bleef het. Niet getreurd, 2 dagen een beetje bijgekletst met mijn vader die daar woont en dóór naar Valencia. De vakantie kon nu echt beginnen! Goed stadweer, niet te heet. Op dit moment is Valencia één grote bouwput. Als al die renovaties achter de rug zijn zal het een mooie stad zijn. Slim dat ze de hele rivierbedding hebben omgevormd tot stadspark. De trotter reisgids waarop wij vertrouwen zat er ditmaal flink naast: het aanbevolen restaurantje, waar uit de simpele keuken de heerlijkste geuren je tegemoet zouden moeten komen…. Het enige wat ons uit de keuken tegemoet kwam was een sloffende slons die zonder enige inspiratie wat eten op ons tafeltje kwakte.
Na 2 nachten (design)hotel door naar het zuiden: Cabo de gata. Zon, zee en ruige kust met prachtige (onontgonnen) baaien. De vakantie kon nu echt beginnen!
San Jose bleek een vakantiedorp, alleen “tweede” huizen, die nu natuurlijk nog allemaal leeg stonden. Dus ook geen authentiek spaanse eettentjes, alleen toeristenvoer. De camping was onspaans in orde: natuurlijke schaduw en smaakvol opgezet. (http://www.parquenatural.com/tau/inicio.php ) Omdat henk reeds de eerste dag zijn rug had verbrand zouden we een dagtochtje maken naar de woestijn ten noorden van Almeria, het gebied waar vele spaghetti-westerns zijn opgenomen. FF geld pinnen en dan hupsekee. Maar dan niet. Want de stroom viel uit toen het apparaat op het punt stond kaart en geld uit te spuwen. Dus henk bleef wachten (wie weet zou geld en/of pas er toch nog uitkomen....) en ik op zoek naar assistentie, op een zaterdag haha. Na een uur dan maar naar Nederland gebeld en de pas laten blokkeren. Later op de dag toch bij een ander apparaat pinnen met de andere pas, want geld echt nodig. En ja hoor: ook die bankpas onmiddellijk ingeslikt!!!! Had de juffrouw per abuis ook mijn pas geblokkeerd. Het is dat we nog giropasjes (en een lege girorekening) hebben, anders ben je toch flink in de aap gelogeerd. (=Estamos en un apuro)
Eindelijk bij de woestijn maar toen was het infopunt al gesloten en de start van de gewenste wandeling was zonder aanwijzing niet te vinden. En als je dan denkt dat je alles gehad hebt slaat het weer om: storm en wolken. Volgende stop: de bergen bij Cazorla. Dan kan de vakantie echt beginnen. Wordt vervolgd.

Palabrotas

2007-01-17T07:08:00.000-08:00

Aangezien ´palabra´woord betekent verwacht je van palabrotas zoiets schattigs als liefkozing (lieve woordjes) maar niets is minder waar. Het betekent scheldwoorden.
Dinsdagmiddag had ik een lezing over dit onderwerp. In de spaanse taal neemt het scheldwoord een belangrijke plaats in. Je zet jezelf niet neer als behorend tot een lager sociaal milieu als je je conversatie doorspekt met een ¡ joder! (=neuken) hier en een ¡ cojones! (=ballen) daar, als uiting van verbazing bijv.
Er zou zelfs wetenschappelijk onderzoek naar zijn gedaan dat uitwijst dat met een flinke scheldpartij méér caloriën worden verbrand dan met een half uur wandelen. Komt dat even goed uit!
In Mexico werd het scheldwoord putamadre zó vaak gebruikt dat daarmee het woord madre besmet raakte en als gewoon woord nauwelijks meer gebruikt wordt. Kinderen hebben daar een vader (padre) en een mamá.
Het is sowieso oppassen geblazen met de verschillen tussen het Europese spaans en het spaans van Zuid-Amerika. Zo was een krantenkop in Colombia: "Hoy se corre la polla del presidente", wat (dáár!!) zoveel betekent als: vandaag wordt ´la polla´gespeeld = een grote nationale loterij. Maar een spanjaard leest hier: "Vandaag ejaculeert de lul van de president". Tja, dan kijk je wel even raar op je neus.
Spaanse meisjes die Concha heten nemen daar tijdelijk een andere naam. Het gegniffel bij het voorstellen verveelt snel: concha betekent daar kut. (doet me denken aan mijn schoonzusje Willy die in Engeland letterlijk voor "lul" staat)
Na deze wijze lessen kan ik in passend spaans de vermaledijde keitjes vervloeken die, net als op de Dam, het lopen (zeg maar zwikken en strompelen) over de Plaza Mayor verpesten.
Ik doe dat héél zachtjes.

83 treden

2007-01-16T06:16:00.000-08:00

Daar zit ik dan, hoog en droog in mijn “studio” in het centrum van het oudste stukje Madrid. Á la de Jordaan zeg maar, de 9 straatjes, zoiets. Om de vergelijking door te trekken: mijn school bevindt zich in de Madrileense van Baerlestraat, statige chique, vlakbij het Vondelpark (nou ja, het Retiropark uiteraard)
En op weg naar school loop ik over het Plaza Mayor. Wat een allure! Daarbij vergeleken heeft de Dam de uitstraling van een vaatdoek. Maar goed, terug naar de “studio” oftewel verbouwde zolder. 83 treden, geen lift. Pffff, het ontbreken van enige conditie speelt me parten. Ik voeg hierbij de link , de foto’s (met groothoeklens denk ik) liegen niet. En ja, ik slaap heel studentikoos in een hoogslaper. Liggend in bed heb ik uitzicht over de daken van Madrid, twéé kerktorens in beeld en een overvloed aan tapasbarretjes aan mijn voeten. Waar ik dan weer géén last van heb want: hoog, droog én stil!
Vanwege beroepsdeformatie vraag ik mij af hoe het hier zit met onderhuur (de hoofdhuurster woont elders met haar novio) Krijg ik Zoeklicht op mijn dak? Hoewel, de buitendienst zou dit nooit bestempelen als een volwaardige zelfstandige woning. Brandveilig? Ik betwijfel het, maar leuk! Super!
Zondag nog even gezellig samen met héél veel Spanjaarden over el Rastro geslenterd (Waterlooplein), krantje, vers broodje. Volop terrasjes en abnormaal droog en zacht voor de tijd van het jaar (Spits en Metro kopten vanochtend:warmste januari uit de historie!). En maandag de eerste “werkdag”. Vol aan de bak. Tengo unas ganas locas, oftewel ik heb er enorm veel zin in!

Ps voor geïnteresseerden: ik heb adressen van grotere, goed gesitueerde appartementen, maar vanwege de 2 vólle weken was de prijs ditmaal doorslaggevend :)

vergetelheid

2006-09-03T06:07:00.000-07:00

wat je ook weggooit bij het leeghalen van het huis van een overleden familielid, de foto's neem je mee. maar dan? oké, de vakantiealbums gaan zonder veel omhaal bij het vuilnis, maar de familie portretten? neem nou deze. drie kinderen petri, de foto is gemaakt in 1899. het jongetje links heet wim; hij gaat werken bij het spoor en zal dat zijn hele werkzame leven blijven doen. zijn grote hartstocht ligt bij zijn hobby: postduiven. hij trouwt een sombere ziekelijke vrouw en samen krijgen ze één kind, een dochter, die extreem lang wordt. althans voor die tijd dan. ze wordt 1.95 en zal op haar veertigste het grote geluk vinden in de armen van een nog iets langere man die ze heeft ontmoet bij de club voor lange mensen. voor kinderen is het dan al te laat. het meisje in het midden heet rinske; zij wordt schooljuf en is lesbisch, iets waar je in die tijd niet voor uit kwam. voor de buitenwereld leeft zij een kalm en onopvallend leven en ze sterft als "juffrouw"petri, kinderloos. het jongetje rechts op de foto heet jan. hij wordt nederlands kampioen hordenlopen, tandarts en mijn opa. althans, daar is hij jarenlang voor doorgegaan: de vader van mijn vader, mijn opa. maar wat mijn vader ontdekte op zijn 17e en pas aan mij vertelde op mijn 37e (!!) is dat mijn vader is voortgekomen uit een affaire met een buurman. ik hoef niet langer te zoeken naar fysieke gelijkenis bij mijn kinderen; zijn sportieve en artistieke talenten (hij was geen onverdienstelijk schilder) kunnen ze ook niet hebben. behalve mijn naam heb ik niets met hem gemeen.
maar wat moet ik nou doen met zo'n foto?

internetheilige

2006-04-19T12:17:00.000-07:00

Vaticaan kiest beschermheilige voor internetters
De roomskatholieke kerk heeft een beschermheilige aangesteld voor de computergebruikers.
Onderzoekers in het Vaticaan kozen alvast een geschikte heilige uit: de in 556 geboren Spaanse bisschop Isidorus van Sevilla. In zijn tijd was Isidorus een van de leidende katholieke intellectuelen en hij was bovendien zijn tijd ver vooruit.
Bisschop Isidorus schreef de eerste encyclopedie van de menselijke kennis.
Het Vaticaan redeneert dat het internet, evenals de encyclopedie van Isidorus indertijd, een goed overzicht geeft van de mens en zijn kennis op dit moment.
Computergebruikers en internetters die de wanhoop nabij zijn, kunnen dus een schietgebedje
richten tot de heilige Isidorus.
aldus een berichtje ergens op internet. het TOEVAL wil dat ik in de calle san isidoro verbleef, hoe toepasselijk. nieuwsgierig? kijk op www.alojamientos-sevilla.com appartement nr 4.
op de begane grond dus, met buitenruimte maar zonder uitzicht. maar vanaf het dak, waar iedereen zn was te drogen kon hangen zag je dit.

lente

2006-04-18T13:07:00.000-07:00

er gaat niets boven de hollandse lente. strak blauw of desnoods blauw met wat losse wolken, nog wat fris maar de zon wint al aan kracht. bij het hardlopen passeer je een hele dot kleine gansjes met de venijnig sissende ouders vlakbij, dartelende lammetjes en van alles in knop. ik moet er niet aan denken dat ik in een zuidelijk land moest wonen: geen enkele afwisseling. hoe is het weer vandaag? mooi. punt. iedere dag opnieuw. sááááái. geef mij maar 4 seizoenen.
maar goed, een lente in sevilla betekent: bloeiende blauwe regen en de sterke geur van sinaasappelbloesem. de vruchten van het jaar ervoor beginnen af te vallen. niemand wil ze hebben want bitter. vroeger verkocht men ze nog aan de engelsen (rare snuiters) die er marmelade van maakten, maar tegenwoordig loont dat niet meer de moeite. of de engelsen willen niet meer, dat weet ik niet precies. op sommige plekken worden ze toch weggehaald, anders verandert plein of stoep in een gladde sinaasappelbrij van rottend sinaasappelpulp. toegegeven, het is weer eens iets anders en voor een keertje echt wel leuk (.....)

klederdracht

2006-04-17T05:59:00.000-07:00

het lijkt altijd een beetje dubieus... van die dansend afgebeelde spaanse dames in vol ornaat d.w.z. gestoken in lange franje-jurken en gewapend met waaier en castagnetten. net alsof dat speciaal voor toeristen wordt georganiseerd. net als de hollandse klederdracht die je alleen nog in de zaanstreek ziet en zelden zonder een fotograferende japanner in de nabijheid. maar de hoeveelheid winkels waar deze spaanse folklore te koop is heeft me overtuigd van het tegendeel. de ene etalage na de andere gevuld met fleurige jurken met héél véél stroken. en een gigantische afdeling van de Corte Inglés (= de spaanse Bijenkorf) geheel gevuld met deze feestjurken, de klandizie volbloed spaans. dus oké, als het geen toeristische opsmuk is dan ook maar besloten een flamenco-show te bezoeken. een piepklein theatertje in barrio Santa-Cruz (oude joodse wijk met smalle straatjes en schattige verstilde pleintjes), spanjaard voor de deur aan wie ik in m'n beste spaans om enige uitleg vraag. nadat hij in de gaten heeft dat wij hollanders zijn gaat hij over in accentloos limburgs (of moet ik zeggen: nederlands met een zwaar limburgs accent?)
blijkt hij ruim een jaar stage te hebben gelopen in de horeca in Maastricht! uitgebreid staan kletsen en kaartjes gekocht voor de show en daar absoluut geen spijt van: adembenemend, boeiend, levendig, kleurrijk en echt de moeite waard!!!

parkeerverbod?

2006-04-09T01:55:00.000-07:00

als je hier een parkeerverbod ziet, of zelfs een stopverbod (blauw met rode rand en rood kruis erdoor) staat meestal de stoeprand aan beide zijden van het bord met auto's bumper aan bumper volgeparkeerd. het parkeergedrag van de gemiddelde spanjaard is op zn minst curieus te noemen. dubbelparkeren, op stoepjes en uitritten staan.... aan de orde van de dag. zo reed ik eens mee met een leraar, die ineens midden op een kruising uitstapte, mij vroeg in geval van problemen de auto te verplaatsen en doodleuk een boodschap ging doen. toeterend (uiteraard) werd ik links en rechts gepasseerd, maar problemen, nou nee dus.
onderstaand bord wordt echter gerespecteerd: verboden te parkeren BEHALVE voor paard en wagen. paard en wagen is in Sevilla blijven bestaan als vervoermiddel. uiteraard inmiddels voor recreatief gebruik: toeristen, verliefde stelletjes, spaanse gezinnen op zondag. maar daarom niet minder serieus. vorige week was er een protest-bijeenkomst van alle paardenmenners (minus 2) voor het stadhuis. dat zijn er dus echt héél veel! waarom er twee ontbraken stond er niet bij trouwens. een gigantische verkeerschaos en opstopping die de hele middag duurde was het gevolg. de reden? een van de doorgaande wegen zou niet meer door deze jongens gebruikt mogen worden. dat lieten ze niet op zich zitten..... misschien dat daarom hun plekjes ook niet worden gebruikt door automobilisten, ze hebben de wind eronder!

no8do

2006-04-03T10:32:00.000-07:00

die sevillanen waren er vroeg bij met sms-taal! het bewijs ervan stamt uit 12honderd zoveel en wordt heden ten dage nog steeds gebruikt als hét embleem van de stad sevilla. op alle officiële uitingen van de stad, van prullebak tot autobus tot …. wat dan ook. huisstijl a la Amsterdam zou je kunnen zeggen. en het betekent nog echt iets ook: “no me ha dejado” oftwel “ze heeft me niet verlaten” een legendarische uitspraak van AlfonsoX over het handelen van de stad Sevilla in een of ander conflict. de 8 in het midden is eigenlijk een dubbele lus en staat voor een streng wol (= madeja), dus dat werd no(madeja)do oftewel no8do. over wol gesproken, er was een knoopje van mn blouse en ik moest dus op zoek naar een winkel waar naald en garen worden verkocht, maar ja onderweg naar school kan ik alleen maar matrozenpakjes en sevillaanse feestjurken kopen immers. mijn logica is niet altijd even spaans. (telefoonkaarten koop je bijv. niet bij een kiosk, maar bij de sigarenboer) dus dan maar op school gevraagd in wat voor soort winkel je naald en garen kunt scoren: in de winkel waar je ook kant en allerlei emblemen kunt kopen, logisch. en als je daar één van gevonden hebt vind je ze allemaal, want dan heb je ook meteen weer een heel straatje met alléén maar winkels die kant en epauletten enzo verkopen! en met Semana Santa in aantocht is het héél erg druk in die winkeltjes, waar je heel oosteuropees bij één toonbank vertelt wat je wil hebben, bij de kassa het verschuldigde bedrag gaat betalen en dan bij een andere toonbank je pakketje ophaalt.

kanaal 8

2006-03-27T09:01:00.000-08:00

echt iedere dag geniet ik volop van het feit dat ik ditmaal een eigen appartementje heb gehuurd. totale vrijheid
het is weliswaar altijd weer leuk geweest om te socializen met allerlei types uit diverse landen, meestal jongeren, maar als je daar dan even GEEN zin in hebt ben je aangewezen op je SLAAPkamer en zit je op je bureaustoel of op je bed.
en nu….. bij thuiskomst trek ik mn toffelsokjes aan, maak een kopje thee, sluit mn laptopje aan op de boxjes, kies een lekker muziekje en ga met boek of krantje op de BANK zitten. benen desgewenst op tafel, bord op schoot.
geen enkele concurrentie voor wat betreft de afstandsbediening, ik kan zappen (zapear!) wat ik wil en zo kwam ik terecht op kanaal 8.
beeld is zwart/wit, een man geleund tegen een deurpost, in afwachting van …. tja van wat?
ik blijf geïntrigeerd kijken, terwijl hij (zonder enige muzikale ondersteuning waaruit je zou kunnen opmaken wat er gaat gebeuren) zich her en der (…aglum) krabt, om zich heen en op zn horloge kijkt en wat heen en weer wiebelt. goed geacteerd, die afwachting.
wat is dit? een film? een docu? geen idee dus ik blijf even hangen. het duurt wel erg lang. héééé ik hoor geluid, iemand die nadert, het geluid van een hek…. of is dat hier op de patio?
nou: ja dus. kanaal 8 toont een stukje van míjn steeg en evt bezoekers die voor de buitendeur staan. spánnend joh!

routine

2006-03-22T09:32:00.000-08:00

ontbijten met verse aardbeien die daar ook daadwerkelijk naar smaken. tas, jas en hupsakee op pad, via de ruime betegelde patio (luxe!) de steeg in. langs de sevillaanse feestjurken (stroken en kleuren!) de hoek om langs de etalage met de negen witte nylon communiejurkjes, linksaf bij de etalage met de matrozenpakjes, oversteken bij nog meer sevillaanse feestjurken en een stukje afsnijden langs de mierzoete bruidsmeisjesjurkjes en doopgewaden. Ha! de kalverstraat kruisen en daar tref ik de meisjes met de spits en de metro, 4 a 5 (verschillende!) krijg ik er iedere ochtend aangereikt. en dan ben ik er alweer, 6 minuten max.; als eerste want punctueel. drie dagen hier en een nieuwe routine is ingesleten! vanaf hier is het rap spaans wat de klok slaat. Gemengd met tell-sell-spaans, oftewel spaans met een zwaar amerikaans accent. ik zou mezelf wel eens willen horen, of misschien liever niet: je haalt de duitse, franse, amerikaans/engelse achtergrond er probleemloos uit (de japanse is behalve hoorbaar ook zichtbaar) hoe het nederlandse accent klinkt weet ik niet maar tis vast ook niet fraai. en de juf heeft als bijdrage aan de feestvreugde een andalusisch accent wat ze niet helemaal kan verhullen. dat wil zeggen dat ze de laatste letters van ieder woord inslikt, zeker als ze flink op dreef raakt, vergeet ze dat ze geacht wordt Algemeen Beschaafd Spaans te spreken. vooral de s-sen moeten het ontgelden. zo wordt “een poco mas después” (= ietsje later) uitgesproken als “un poco ma de-pué” maar dat mag de pret niet drukken!!!! pue(s), claro

Sevilla, por fin!

2006-03-21T07:32:00.001-08:00

het idiote is dat ik nog stééds tijd tekort kom….. rara, hoe kan dat nou? hoef ik alleen nog maar voor mezelf te zorgen en ik ben bepaald niet veeleisend (qua eten dan hè), dus WAT? maandagochtend eerst natuurlijk de test en de groepsindeling; een half uurtje pauze (daarin scoorde ik een onbelegd broodje en een flesje water) en om 15.15 u de laatste “bel”. boodschappen (allerlei basics, dus veel) en iets eten, één uurtje huiswerk en hup weer op pad voor de gezamelijke stadswandeling. daar hoorde ik vandaag dat er 30 (DERTIG) nieuwe duitsers zijn aangekomen. tjonge. bij mij in de klas zit er maar één voor zover ik weet. verder 2 zweden, 3 zwitsers, 2 amerikanen en een japanner. de middagsessie (voor de diehards) zit ik met een totaal andere groep, 2 duitsers en een oostenrijkse kortademige oma. gelukkig is de voertaal spaans anders kwam ik niet ver. maar goed, na de wandeling nog een vergeten boodschap (pleerollen) en naar huis voor een simpele doch voedzame maaltijd om vervolgens om 21.00 u (!) nog aan mn huiswerk te beginnen. pfffff is dat vakantie? nou: JA dus! inmiddels is het alweer dinsdagmiddag en zit ik op mn eigen laptopje (!!!) aangesloten op het wireless LAN (!!!) in de grote hal van school dit verslagje te typen. zodra het weer opknapt kan dat ook op het riante dakterras. maar vooralsnog is het een beetje regenachtig. ik heb nog geen druppel opgevangen, maar vandaag stond in de krant dat in de afgelopen 3 dagen méér regen is gevallen dan in de hele maand maart 2005 en dat ze voor 20 maanden genoeg water hebben. tis maar wat je gewend bent.

Sevilla, por fin!

2006-03-21T07:32:00.000-08:00

Het idiote is dat ik nog stééds tijd tekort kom….. rara, hoe kan dat nou? Hoef ik alleen nog maar voor mezelf te zorgen en ik ben bepaald niet veeleisend (qua eten dan hè), dus WAT?
maandagochtend eerst natuurlijk de test en de groepsindeling; een half uurtje pauze (daarin scoorde ik een onbelegd broodje en een flesje water) en om 15.15 u de laatste “bel”. Boodschappen (allerlei basics, dus veel) en iets eten, één uurtje huiswerk en hup weer op pad voor de gezamelijke stadswandeling.
daar hoorde ik vandaag dat er 30 (DERTIG) nieuwe duitsers zijn aangekomen. tjonge. bij mij in de klas zit er maar één voor zover ik weet. verder 2 zweden, 3 zwitsers, 2 amerikanen en een japanner. de middagsessie (voor de diehards) zit ik met een totaal andere groep, 2 duitsers en een oostenrijkse kortademige oma. gelukkig is de voertaal spaans anders kwam ik niet ver.
maar goed, na de wandeling nog een vergeten boodschap (pleerollen) en naar huis voor een simpele doch voedzame maaltijd om vervolgens om 21.00 u (!) nog aan mn huiswerk te beginnen. pfffff is dat vakantie? nou: JA dus!

inmiddels is het alweer dinsdagmiddag en zit ik op mn eigen laptopje (!!!) aangeloten op het wireless LAN (!!!) in de grote hal van school dit verslagje te typen. zodra het weer opknapt kan dat ook op het riante dakterras. maar vooralsnog is het een beetje regenachtig. ik heb nog geen druppel opgevangen, maar vandaag stond in de krant dat in de afgelopen 3 dagen méér regen is gevallen dan in de hele maand maart 2005 en dat ze voor 20 maanden genoeg water hebben. tis maar wat je gewend bent.

gek idee

2006-01-20T12:15:00.000-08:00

als de man een doodswens had gehad, zou hij dan ook vermoord zijn? hij was zwaar gehandicapt, ziek en oud en zonder enig vooruitzicht. maar wedden dat áls hij een doodswens had gehad, dat ze m dan koste wat kost in leven hadden gehouden? "actieve euthanasie" is immers strafbaar? de volop aanwezige kerkgenootschappen rollen dan over elkaar heen in hun ijver om het "gij zult niet doden" te citeren. maar ja, hij wou waarschijnlijk niet dood. dan mag je zo iemand wel uit de weg ruimen. voor straf.