internetheilige

Vaticaan kiest beschermheilige voor internetters
De roomskatholieke kerk heeft een beschermheilige aangesteld voor de computergebruikers.
Onderzoekers in het Vaticaan kozen alvast een geschikte heilige uit: de in 556 geboren Spaanse bisschop Isidorus van Sevilla. In zijn tijd was Isidorus een van de leidende katholieke intellectuelen en hij was bovendien zijn tijd ver vooruit.
Bisschop Isidorus schreef de eerste encyclopedie van de menselijke kennis.
Het Vaticaan redeneert dat het internet, evenals de encyclopedie van Isidorus indertijd, een goed overzicht geeft van de mens en zijn kennis op dit moment.
Computergebruikers en internetters die de wanhoop nabij zijn, kunnen dus een schietgebedje
richten tot de heilige Isidorus.
aldus een berichtje ergens op internet. het TOEVAL wil dat ik in de calle san isidoro verbleef, hoe toepasselijk. nieuwsgierig? kijk op www.alojamientos-sevilla.com appartement nr 4.
op de begane grond dus, met buitenruimte maar zonder uitzicht. maar vanaf het dak, waar iedereen zn was te drogen kon hangen zag je dit.

lente

er gaat niets boven de hollandse lente. strak blauw of desnoods blauw met wat losse wolken, nog wat fris maar de zon wint al aan kracht. bij het hardlopen passeer je een hele dot kleine gansjes met de venijnig sissende ouders vlakbij, dartelende lammetjes en van alles in knop. ik moet er niet aan denken dat ik in een zuidelijk land moest wonen: geen enkele afwisseling. hoe is het weer vandaag? mooi. punt. iedere dag opnieuw. sááááái. geef mij maar 4 seizoenen.
maar goed, een lente in sevilla betekent: bloeiende blauwe regen en de sterke geur van sinaasappelbloesem. de vruchten van het jaar ervoor beginnen af te vallen. niemand wil ze hebben want bitter. vroeger verkocht men ze nog aan de engelsen (rare snuiters) die er marmelade van maakten, maar tegenwoordig loont dat niet meer de moeite. of de engelsen willen niet meer, dat weet ik niet precies. op sommige plekken worden ze toch weggehaald, anders verandert plein of stoep in een gladde sinaasappelbrij van rottend sinaasappelpulp. toegegeven, het is weer eens iets anders en voor een keertje echt wel leuk (.....)

klederdracht

het lijkt altijd een beetje dubieus... van die dansend afgebeelde spaanse dames in vol ornaat d.w.z. gestoken in lange franje-jurken en gewapend met waaier en castagnetten. net alsof dat speciaal voor toeristen wordt georganiseerd. net als de hollandse klederdracht die je alleen nog in de zaanstreek ziet en zelden zonder een fotograferende japanner in de nabijheid. maar de hoeveelheid winkels waar deze spaanse folklore te koop is heeft me overtuigd van het tegendeel. de ene etalage na de andere gevuld met fleurige jurken met héél véél stroken. en een gigantische afdeling van de Corte Inglés (= de spaanse Bijenkorf) geheel gevuld met deze feestjurken, de klandizie volbloed spaans. dus oké, als het geen toeristische opsmuk is dan ook maar besloten een flamenco-show te bezoeken. een piepklein theatertje in barrio Santa-Cruz (oude joodse wijk met smalle straatjes en schattige verstilde pleintjes), spanjaard voor de deur aan wie ik in m'n beste spaans om enige uitleg vraag. nadat hij in de gaten heeft dat wij hollanders zijn gaat hij over in accentloos limburgs (of moet ik zeggen: nederlands met een zwaar limburgs accent?)
blijkt hij ruim een jaar stage te hebben gelopen in de horeca in Maastricht! uitgebreid staan kletsen en kaartjes gekocht voor de show en daar absoluut geen spijt van: adembenemend, boeiend, levendig, kleurrijk en echt de moeite waard!!!

parkeerverbod?

als je hier een parkeerverbod ziet, of zelfs een stopverbod (blauw met rode rand en rood kruis erdoor) staat meestal de stoeprand aan beide zijden van het bord met auto's bumper aan bumper volgeparkeerd. het parkeergedrag van de gemiddelde spanjaard is op zn minst curieus te noemen. dubbelparkeren, op stoepjes en uitritten staan.... aan de orde van de dag. zo reed ik eens mee met een leraar, die ineens midden op een kruising uitstapte, mij vroeg in geval van problemen de auto te verplaatsen en doodleuk een boodschap ging doen. toeterend (uiteraard) werd ik links en rechts gepasseerd, maar problemen, nou nee dus.
onderstaand bord wordt echter gerespecteerd: verboden te parkeren BEHALVE voor paard en wagen. paard en wagen is in Sevilla blijven bestaan als vervoermiddel. uiteraard inmiddels voor recreatief gebruik: toeristen, verliefde stelletjes, spaanse gezinnen op zondag. maar daarom niet minder serieus. vorige week was er een protest-bijeenkomst van alle paardenmenners (minus 2) voor het stadhuis. dat zijn er dus echt héél veel! waarom er twee ontbraken stond er niet bij trouwens. een gigantische verkeerschaos en opstopping die de hele middag duurde was het gevolg. de reden? een van de doorgaande wegen zou niet meer door deze jongens gebruikt mogen worden. dat lieten ze niet op zich zitten..... misschien dat daarom hun plekjes ook niet worden gebruikt door automobilisten, ze hebben de wind eronder!

no8do

die sevillanen waren er vroeg bij met sms-taal! het bewijs ervan stamt uit 12honderd zoveel en wordt heden ten dage nog steeds gebruikt als hét embleem van de stad sevilla. op alle officiële uitingen van de stad, van prullebak tot autobus tot …. wat dan ook. huisstijl a la Amsterdam zou je kunnen zeggen. en het betekent nog echt iets ook: “no me ha dejado” oftwel “ze heeft me niet verlaten” een legendarische uitspraak van AlfonsoX over het handelen van de stad Sevilla in een of ander conflict. de 8 in het midden is eigenlijk een dubbele lus en staat voor een streng wol (= madeja), dus dat werd no(madeja)do oftewel no8do. over wol gesproken, er was een knoopje van mn blouse en ik moest dus op zoek naar een winkel waar naald en garen worden verkocht, maar ja onderweg naar school kan ik alleen maar matrozenpakjes en sevillaanse feestjurken kopen immers. mijn logica is niet altijd even spaans. (telefoonkaarten koop je bijv. niet bij een kiosk, maar bij de sigarenboer) dus dan maar op school gevraagd in wat voor soort winkel je naald en garen kunt scoren: in de winkel waar je ook kant en allerlei emblemen kunt kopen, logisch. en als je daar één van gevonden hebt vind je ze allemaal, want dan heb je ook meteen weer een heel straatje met alléén maar winkels die kant en epauletten enzo verkopen! en met Semana Santa in aantocht is het héél erg druk in die winkeltjes, waar je heel oosteuropees bij één toonbank vertelt wat je wil hebben, bij de kassa het verschuldigde bedrag gaat betalen en dan bij een andere toonbank je pakketje ophaalt.