kanaal 8

echt iedere dag geniet ik volop van het feit dat ik ditmaal een eigen appartementje heb gehuurd. totale vrijheid
het is weliswaar altijd weer leuk geweest om te socializen met allerlei types uit diverse landen, meestal jongeren, maar als je daar dan even GEEN zin in hebt ben je aangewezen op je SLAAPkamer en zit je op je bureaustoel of op je bed.
en nu….. bij thuiskomst trek ik mn toffelsokjes aan, maak een kopje thee, sluit mn laptopje aan op de boxjes, kies een lekker muziekje en ga met boek of krantje op de BANK zitten. benen desgewenst op tafel, bord op schoot.
geen enkele concurrentie voor wat betreft de afstandsbediening, ik kan zappen (zapear!) wat ik wil en zo kwam ik terecht op kanaal 8.
beeld is zwart/wit, een man geleund tegen een deurpost, in afwachting van …. tja van wat?
ik blijf geïntrigeerd kijken, terwijl hij (zonder enige muzikale ondersteuning waaruit je zou kunnen opmaken wat er gaat gebeuren) zich her en der (…aglum) krabt, om zich heen en op zn horloge kijkt en wat heen en weer wiebelt. goed geacteerd, die afwachting.
wat is dit? een film? een docu? geen idee dus ik blijf even hangen. het duurt wel erg lang. héééé ik hoor geluid, iemand die nadert, het geluid van een hek…. of is dat hier op de patio?
nou: ja dus. kanaal 8 toont een stukje van míjn steeg en evt bezoekers die voor de buitendeur staan. spánnend joh!

routine

ontbijten met verse aardbeien die daar ook daadwerkelijk naar smaken. tas, jas en hupsakee op pad, via de ruime betegelde patio (luxe!) de steeg in. langs de sevillaanse feestjurken (stroken en kleuren!) de hoek om langs de etalage met de negen witte nylon communiejurkjes, linksaf bij de etalage met de matrozenpakjes, oversteken bij nog meer sevillaanse feestjurken en een stukje afsnijden langs de mierzoete bruidsmeisjesjurkjes en doopgewaden. Ha! de kalverstraat kruisen en daar tref ik de meisjes met de spits en de metro, 4 a 5 (verschillende!) krijg ik er iedere ochtend aangereikt. en dan ben ik er alweer, 6 minuten max.; als eerste want punctueel. drie dagen hier en een nieuwe routine is ingesleten! vanaf hier is het rap spaans wat de klok slaat. Gemengd met tell-sell-spaans, oftewel spaans met een zwaar amerikaans accent. ik zou mezelf wel eens willen horen, of misschien liever niet: je haalt de duitse, franse, amerikaans/engelse achtergrond er probleemloos uit (de japanse is behalve hoorbaar ook zichtbaar) hoe het nederlandse accent klinkt weet ik niet maar tis vast ook niet fraai. en de juf heeft als bijdrage aan de feestvreugde een andalusisch accent wat ze niet helemaal kan verhullen. dat wil zeggen dat ze de laatste letters van ieder woord inslikt, zeker als ze flink op dreef raakt, vergeet ze dat ze geacht wordt Algemeen Beschaafd Spaans te spreken. vooral de s-sen moeten het ontgelden. zo wordt “een poco mas después” (= ietsje later) uitgesproken als “un poco ma de-pué” maar dat mag de pret niet drukken!!!! pue(s), claro

Sevilla, por fin!

het idiote is dat ik nog stééds tijd tekort kom….. rara, hoe kan dat nou? hoef ik alleen nog maar voor mezelf te zorgen en ik ben bepaald niet veeleisend (qua eten dan hè), dus WAT? maandagochtend eerst natuurlijk de test en de groepsindeling; een half uurtje pauze (daarin scoorde ik een onbelegd broodje en een flesje water) en om 15.15 u de laatste “bel”. boodschappen (allerlei basics, dus veel) en iets eten, één uurtje huiswerk en hup weer op pad voor de gezamelijke stadswandeling. daar hoorde ik vandaag dat er 30 (DERTIG) nieuwe duitsers zijn aangekomen. tjonge. bij mij in de klas zit er maar één voor zover ik weet. verder 2 zweden, 3 zwitsers, 2 amerikanen en een japanner. de middagsessie (voor de diehards) zit ik met een totaal andere groep, 2 duitsers en een oostenrijkse kortademige oma. gelukkig is de voertaal spaans anders kwam ik niet ver. maar goed, na de wandeling nog een vergeten boodschap (pleerollen) en naar huis voor een simpele doch voedzame maaltijd om vervolgens om 21.00 u (!) nog aan mn huiswerk te beginnen. pfffff is dat vakantie? nou: JA dus! inmiddels is het alweer dinsdagmiddag en zit ik op mn eigen laptopje (!!!) aangesloten op het wireless LAN (!!!) in de grote hal van school dit verslagje te typen. zodra het weer opknapt kan dat ook op het riante dakterras. maar vooralsnog is het een beetje regenachtig. ik heb nog geen druppel opgevangen, maar vandaag stond in de krant dat in de afgelopen 3 dagen méér regen is gevallen dan in de hele maand maart 2005 en dat ze voor 20 maanden genoeg water hebben. tis maar wat je gewend bent.

Sevilla, por fin!

Het idiote is dat ik nog stééds tijd tekort kom….. rara, hoe kan dat nou? Hoef ik alleen nog maar voor mezelf te zorgen en ik ben bepaald niet veeleisend (qua eten dan hè), dus WAT?
maandagochtend eerst natuurlijk de test en de groepsindeling; een half uurtje pauze (daarin scoorde ik een onbelegd broodje en een flesje water) en om 15.15 u de laatste “bel”. Boodschappen (allerlei basics, dus veel) en iets eten, één uurtje huiswerk en hup weer op pad voor de gezamelijke stadswandeling.
daar hoorde ik vandaag dat er 30 (DERTIG) nieuwe duitsers zijn aangekomen. tjonge. bij mij in de klas zit er maar één voor zover ik weet. verder 2 zweden, 3 zwitsers, 2 amerikanen en een japanner. de middagsessie (voor de diehards) zit ik met een totaal andere groep, 2 duitsers en een oostenrijkse kortademige oma. gelukkig is de voertaal spaans anders kwam ik niet ver.
maar goed, na de wandeling nog een vergeten boodschap (pleerollen) en naar huis voor een simpele doch voedzame maaltijd om vervolgens om 21.00 u (!) nog aan mn huiswerk te beginnen. pfffff is dat vakantie? nou: JA dus!

inmiddels is het alweer dinsdagmiddag en zit ik op mn eigen laptopje (!!!) aangeloten op het wireless LAN (!!!) in de grote hal van school dit verslagje te typen. zodra het weer opknapt kan dat ook op het riante dakterras. maar vooralsnog is het een beetje regenachtig. ik heb nog geen druppel opgevangen, maar vandaag stond in de krant dat in de afgelopen 3 dagen méér regen is gevallen dan in de hele maand maart 2005 en dat ze voor 20 maanden genoeg water hebben. tis maar wat je gewend bent.