Postres

Na een flinke en bochtige rit (route touristique) aangekomen in Cazorla, een dorpje aan de rand van een bergrug met net buiten het dorp een prachtige camping (opgezet door hollanders die daar 27 jaar geleden in hun hippie-tijdperk zijn blijven hangen): sappige grasplateau’s, veel bomen (schaduw!!), veel privacy, kortom: top. Na veel wikken en wegen over het beste plekje snel het tentje opgezet. Dat “snel” zou ons nog duur komen te staan…… want de volgende dag was het gedaan met de zon. Goed weer om het stadje te bekijken dus. En omdat het nog steeds grijs bleef ’s middags met de auto eropuit om de omgeving te verkennen. Boven op de berg werden we overvallen door een hagelbui…. het leek of er kiezelstenen over de auto werden uitgestort. Hagelstenen als pingpongballen, de auto is enigszins gebutst geraakt.
’s avonds ging de motregen over in het storten van badkuipen en ja hoor: lekkage dus. Stevig onweer dat in de bergen bleef hangen, niet aflatende bliksem en donder en dan proberen het tentje nog een beetje te fatsoeneren. Onder de slaapzak in het midden was het weliswaar klam maar nog droog.
De volgende dag hebben we de hele natte kledderboel opgepakt en zijn we verhuisd naar het minst schaduwrijke plekje op de camping. De hele uitdragerij laten drogen (want zon!) en vol goede moed plannen gesmeed voor de te maken wandelingen.
Helaas verdween de zon al snel weer en zou die zich de hele week nauwelijks meer laten zien. We hadden geen lekkere truien mee, dus laagjes met van alles en nog wat. Ook geen regenjassen (stom he?) dus plu’s. Maar o, wat is het daar mooi. Echt heel jammer van het weer. Ik had er graag meer gelopen. Nu hebben we wel wat wandelingen gedaan in het Parque Natural in de bergen, maar minder en korter dan we hadden gewild. Daarentegen hebben we wel het olijvenmuseum bezocht (…..) en heeft de olijf geen geheimen meer voor ons. En hebben we gegeten bij een opleiding voor koks en kelners: tussen de middag een 7 gangen-menu (namelijk een menu de degustación= proeverij: 3 voorgerechten, 2 hoofdgerechten, 2 toetjes en koffie/thee), daarvoor hadden we ons normaal de tijd niet gegund. En het was reuze-schattig om te zien hoe de kids in opleiding hun best deden. (We hebben het menu gefotografeerd om te kunnen achterhalen wát we nou precies gegeten hebben). Ieder nadeel heb z’n voordeel, is wederom bewezen. Wordt vervolgd.

wet van murphy

Ken je dat, die boekjes met titels als "13 redenen om niet op vakantie te gaan" en dergelijke….?
Nou daar kan ik mijn verhaal aan toevoegen. Oké, zo erg is het nog niet maarre… tot Parijs zaten we in de stortbuien, gelukkig waren wij op weg naar het zuiden: de vakantie kon nu echt beginnen! In Frankrijk had ik mij zelf geprojecteerd naast het zwembad op een ligstoel, maar de dag dat wij aankwamen sloeg het weer om en was het grijs en fris. En dat bleef het. Niet getreurd, 2 dagen een beetje bijgekletst met mijn vader die daar woont en dóór naar Valencia. De vakantie kon nu echt beginnen! Goed stadweer, niet te heet. Op dit moment is Valencia één grote bouwput. Als al die renovaties achter de rug zijn zal het een mooie stad zijn. Slim dat ze de hele rivierbedding hebben omgevormd tot stadspark. De trotter reisgids waarop wij vertrouwen zat er ditmaal flink naast: het aanbevolen restaurantje, waar uit de simpele keuken de heerlijkste geuren je tegemoet zouden moeten komen…. Het enige wat ons uit de keuken tegemoet kwam was een sloffende slons die zonder enige inspiratie wat eten op ons tafeltje kwakte.
Na 2 nachten (design)hotel door naar het zuiden: Cabo de gata. Zon, zee en ruige kust met prachtige (onontgonnen) baaien. De vakantie kon nu echt beginnen!
San Jose bleek een vakantiedorp, alleen “tweede” huizen, die nu natuurlijk nog allemaal leeg stonden. Dus ook geen authentiek spaanse eettentjes, alleen toeristenvoer. De camping was onspaans in orde: natuurlijke schaduw en smaakvol opgezet. (http://www.parquenatural.com/tau/inicio.php ) Omdat henk reeds de eerste dag zijn rug had verbrand zouden we een dagtochtje maken naar de woestijn ten noorden van Almeria, het gebied waar vele spaghetti-westerns zijn opgenomen. FF geld pinnen en dan hupsekee. Maar dan niet. Want de stroom viel uit toen het apparaat op het punt stond kaart en geld uit te spuwen. Dus henk bleef wachten (wie weet zou geld en/of pas er toch nog uitkomen....) en ik op zoek naar assistentie, op een zaterdag haha. Na een uur dan maar naar Nederland gebeld en de pas laten blokkeren. Later op de dag toch bij een ander apparaat pinnen met de andere pas, want geld echt nodig. En ja hoor: ook die bankpas onmiddellijk ingeslikt!!!! Had de juffrouw per abuis ook mijn pas geblokkeerd. Het is dat we nog giropasjes (en een lege girorekening) hebben, anders ben je toch flink in de aap gelogeerd. (=Estamos en un apuro)
Eindelijk bij de woestijn maar toen was het infopunt al gesloten en de start van de gewenste wandeling was zonder aanwijzing niet te vinden. En als je dan denkt dat je alles gehad hebt slaat het weer om: storm en wolken. Volgende stop: de bergen bij Cazorla. Dan kan de vakantie echt beginnen. Wordt vervolgd.

Palabrotas

Aangezien ´palabra´woord betekent verwacht je van palabrotas zoiets schattigs als liefkozing (lieve woordjes) maar niets is minder waar. Het betekent scheldwoorden.
Dinsdagmiddag had ik een lezing over dit onderwerp. In de spaanse taal neemt het scheldwoord een belangrijke plaats in. Je zet jezelf niet neer als behorend tot een lager sociaal milieu als je je conversatie doorspekt met een ¡ joder! (=neuken) hier en een ¡ cojones! (=ballen) daar, als uiting van verbazing bijv.
Er zou zelfs wetenschappelijk onderzoek naar zijn gedaan dat uitwijst dat met een flinke scheldpartij méér caloriën worden verbrand dan met een half uur wandelen. Komt dat even goed uit!
In Mexico werd het scheldwoord putamadre zó vaak gebruikt dat daarmee het woord madre besmet raakte en als gewoon woord nauwelijks meer gebruikt wordt. Kinderen hebben daar een vader (padre) en een mamá.
Het is sowieso oppassen geblazen met de verschillen tussen het Europese spaans en het spaans van Zuid-Amerika. Zo was een krantenkop in Colombia: "Hoy se corre la polla del presidente", wat (dáár!!) zoveel betekent als: vandaag wordt ´la polla´gespeeld = een grote nationale loterij. Maar een spanjaard leest hier: "Vandaag ejaculeert de lul van de president". Tja, dan kijk je wel even raar op je neus.
Spaanse meisjes die Concha heten nemen daar tijdelijk een andere naam. Het gegniffel bij het voorstellen verveelt snel: concha betekent daar kut. (doet me denken aan mijn schoonzusje Willy die in Engeland letterlijk voor "lul" staat)
Na deze wijze lessen kan ik in passend spaans de vermaledijde keitjes vervloeken die, net als op de Dam, het lopen (zeg maar zwikken en strompelen) over de Plaza Mayor verpesten.
Ik doe dat héél zachtjes.

83 treden

Daar zit ik dan, hoog en droog in mijn “studio” in het centrum van het oudste stukje Madrid. Á la de Jordaan zeg maar, de 9 straatjes, zoiets. Om de vergelijking door te trekken: mijn school bevindt zich in de Madrileense van Baerlestraat, statige chique, vlakbij het Vondelpark (nou ja, het Retiropark uiteraard)
En op weg naar school loop ik over het Plaza Mayor. Wat een allure! Daarbij vergeleken heeft de Dam de uitstraling van een vaatdoek. Maar goed, terug naar de “studio” oftewel verbouwde zolder. 83 treden, geen lift. Pffff, het ontbreken van enige conditie speelt me parten. Ik voeg hierbij de link , de foto’s (met groothoeklens denk ik) liegen niet. En ja, ik slaap heel studentikoos in een hoogslaper. Liggend in bed heb ik uitzicht over de daken van Madrid, twéé kerktorens in beeld en een overvloed aan tapasbarretjes aan mijn voeten. Waar ik dan weer géén last van heb want: hoog, droog én stil!
Vanwege beroepsdeformatie vraag ik mij af hoe het hier zit met onderhuur (de hoofdhuurster woont elders met haar novio) Krijg ik Zoeklicht op mijn dak? Hoewel, de buitendienst zou dit nooit bestempelen als een volwaardige zelfstandige woning. Brandveilig? Ik betwijfel het, maar leuk! Super!
Zondag nog even gezellig samen met héél veel Spanjaarden over el Rastro geslenterd (Waterlooplein), krantje, vers broodje. Volop terrasjes en abnormaal droog en zacht voor de tijd van het jaar (Spits en Metro kopten vanochtend:warmste januari uit de historie!). En maandag de eerste “werkdag”. Vol aan de bak. Tengo unas ganas locas, oftewel ik heb er enorm veel zin in!

Ps voor geïnteresseerden: ik heb adressen van grotere, goed gesitueerde appartementen, maar vanwege de 2 vólle weken was de prijs ditmaal doorslaggevend :)