trauma

toen ik begon met werken (publieksfunctie bij gemeente amsterdam), in 1980, bestond er nog geen anti-rookbeleid. dat wil zeggen: overal werd gerookt, altijd en door iedereen. als niet-roker was je in de minderheid, sterker nog: een verwaarloosbare minderheid. op foto's uit die tijd zie je rokende ambtenaren achter de balie die rokende klanten te woord staan die rokend hebben zitten wachten in een hal die blauw stond van de rook. 's middags als de dienst voor publiek gesloten was, moest ik de telefoon beantwoorden. met z'n zessen in een te kleine ruimte, 5 rokende collega's en ik, één rookte sigaren en minstens één zware shag. het enige raam mocht niet open van een kouwelijk aangelegde collega. ik kan je zeggen: het was een hel, een HEL. als ik thuis kwam van het werk deed ik op de gang mijn doorrookte kleren uit. de volgende dag stapte ik weer walgend in het werkkloffie, een wasmachine had ik nog niet dus steeds een schone set kleren opofferen vond ik zonde. ééns in de zoveel tijd hadden we werkbespreking, grote groep, kleine ruimte, zelfs de rokers werd het te gortig. dus een afspraak: alleen roken tijdens de onderbreking, maar dan wel op de gang. niet gelogen: twee collega's hielden hun brandende peuk onder tafel en doken af en toe naar beneden voor een stiekeme hijs. en wee als je dáár wat van zei..... van ongewenste rook, zeker op het werk, is tegenwoordig geen sprake meer. maar iedere vorm van overlast, bijv. het geluid van een radio, zelfs als die heel zacht staat, roept die machteloze kwaadheid weer in me op. ik verdraag het gewoon niet. dat heb je met trauma's: je reactie is buitenproportioneel en onredelijk. maar verklaarbaar. het is niet anders.

hoofdLettergebruik

net als in het nederlands (....) worden hoofdletters gebruikt aan het begin van een zin. verder Eigennamen, namen van Landen, Personen en Instellingen. bij Titels van romans, films ed wordt ook de eerste letter met een Hoofdletter geschreven. en daar blijft het dan bij, in het spaans dan hè. wij nederlanders doen er dan weer een schepje bovenop. alle religies laten wij ook beginnen met een hoofdletter. waarschijnlijk uit respect ofzo. hoewel dat dan weer niet veel verder reikt dan die hoofdletter, mwah. ook namen van geografische herkomst laten wij beginnen met een hoofdletter. zo ben ik bijv. een Haarlemse. tja, ik persoonlijk vind dat wat overdreven. daar kun je best op bezuinigen. en dat doe ik dan ook. dat je bijvoorbeeld zo'n hoofdletter gebruikt voor dingen die je echt belangrijk vindt. dan krijgt het gebruik ervan betekenis en is het meteen een Statement, een extra betekenislaagje dat de schrijver meegeeft aan de tekst. maar ja, dat wordt nog niet begrepen. lezers betichten je onterecht van volKomen willEkeurig gebRruik van hoofdletters. of ze kunnen niet uitstaan dat je je niet aan de opgelegde regeltjes houdt, meestal omdat ze zich er zelf nog niet aan hebben weten te ontworstelen. ¡pura envidia! oftewel: dat is de kift!

thais

afgelopen week met de afdeling gaan eten bij een thais restaurant. en dat riep meteen weer zoete herinneringen op. dat die thaise mensen zo ongelovelijk vriendelijk en hulpvaardig zijn bijvoorbeeld. de superhulpvaardige nieuwbakken kelner in een schattig maar waarschijnlijk startend restaurantje in sukhotai die het engels nog niet helemaal meester was. en na iedere vraag om uitleg van iets op het menu (in het thais) zich verontschuldigde met: skjoemie, jusmoman pliez. dit weergegeven zoals het werd uitgesproken en in ons gezin nog steeds een gevleugelde uitspraak. als je het niet doorhebt, het staat voor: excuse me, just a moment please! waarna hij steeds wegdraafde naar de keuken om hulp te vragen aan de nauwelijks beter engels sprekende kok. ook in restaurant The Bird is het personeel buitengewoon vriendelijk. overigens was collega A., de aandrager van dit fantastische adresje op de Zeedijk te Amsterdam, de eerste keer tevergeefs op zoek gegaan.....zij vertelde dat gezien de locatie en de matige uitspraak van een van haar vrienden ze had rondgedwaald op zoek naar restaurant De Beurt. nou ja. aangezien de klanten bijna tot buiten in de rij staan in afwachting van een vrij tafeltje nog niet eens zó'n gekke naam....