chapucera

En dan zit ik zomaar opeens in Zwitserland….. ze spreken er geen woord spaans, dus echt handig is dat niet. Want mijn andere talen zitten achter gesloten deuren in de diepe krochten van mijn hersenen. Zelfs een simpel nein, of bitte wil er niet uitkomen: ik bedenk het en hup zeg ik tóch no of gracias. Het lijkt net of ik een handicap heb, één duits woord en dan wat engels en spaans, een diarree van geluid waar geen touw aan vast te knopen is. Dus blijf ik braaf bij mein Mann, die probleemloos het woord voert. En voel me een stomme koe.
Dat wordt dan nog versterkt door het harkerige langlaufen. Het moet niet zo moeilijk zijn. Haha. Ik heb zelfs een lesje gehad aan het eind waarvan de aardige leraar, Martin, mij meewarig aankeek. Bedoeling is dat je met je lange latten in een spoor gaat staan (dat heet een loipe) en dan met een volstrekt onnatuurlijke beweging voorwaarts gaat. Maar dan ook echt voorwaarts he, RECHT vooruit met je ene been, je armen in marcheerstand mee, en dan je andere been RECHT vooruit. Een beetje glijdend, dus het lijkt op een spagaat van een ongeoefende. Au dus.
Op enig moment leek het net of ik het een beetje onder de knie kreeg. Ik bedacht dat ik het bijna een heel klein beetje leuk vond….. Mijn reisgenoten waren in de verte verdwenen en ik deed wat me ook de bedoeling leek: een beetje om me heen kijken zodat je warempel meer kan zien dan de twee witte gleuven pal voor je, en hup als een schildpad op mijn rug!! En op kunnen staan ho maar. Volledig in gevecht met die lange latten. Drama. Niet bij de eerste tegenslag opgeven, dat zeg ik ook altijd tegen mijn kids :(. Nog eens en nog eens. Warempel een tocht volbracht naar twee dorpen verderop (en lekker met het treintje terug, dat was leuk). En nu definitief vastgesteld dat dit niet voor mij bedoeld is. Ik ben gewoon een prutser (una chapucera). Maar ik vermaak me verder prima: wandelend kun je wél om je heen kijken en ook nog van de zon genieten. En eindelijk dat boek lezen. En veel zuivere berglucht opsnuiven en daardoor lekker slapen. En kijken hoe de anderen in de sneeuw ploeteren terwijl ik dat lekker niet meer hoef van mezelf. Kortom, een lekkere vakantie!