Na een flinke en bochtige rit (route touristique) aangekomen in Cazorla, een dorpje aan de rand van een bergrug met net buiten het dorp een prachtige camping (opgezet door hollanders die daar 27 jaar geleden in hun hippie-tijdperk zijn blijven hangen): sappige grasplateau’s, veel bomen (schaduw!!), veel privacy, kortom: top. Na veel wikken en wegen over het beste plekje snel het tentje opgezet. Dat “snel” zou ons nog duur komen te staan…… want de volgende dag was het gedaan met de zon. Goed weer om het stadje te bekijken dus. En omdat het nog steeds grijs bleef ’s middags met de auto eropuit om de omgeving te verkennen. Boven op de berg werden we overvallen door een hagelbui…. het leek of er kiezelstenen over de auto werden uitgestort. Hagelstenen als pingpongballen, de auto is enigszins gebutst geraakt.
’s avonds ging de motregen over in het storten van badkuipen en ja hoor: lekkage dus. Stevig onweer dat in de bergen bleef hangen, niet aflatende bliksem en donder en dan proberen het tentje nog een beetje te fatsoeneren. Onder de slaapzak in het midden was het weliswaar klam maar nog droog.
De volgende dag hebben we de hele natte kledderboel opgepakt en zijn we verhuisd naar het minst schaduwrijke plekje op de camping. De hele uitdragerij laten drogen (want zon!) en vol goede moed plannen gesmeed voor de te maken wandelingen.
Helaas verdween de zon al snel weer en zou die zich de hele week nauwelijks meer laten zien. We hadden geen lekkere truien mee, dus laagjes met van alles en nog wat. Ook geen regenjassen (stom he?) dus plu’s. Maar o, wat is het daar mooi. Echt heel jammer van het weer. Ik had er graag meer gelopen. Nu hebben we wel wat wandelingen gedaan in het Parque Natural in de bergen, maar minder en korter dan we hadden gewild. Daarentegen hebben we wel het olijvenmuseum bezocht (…..) en heeft de olijf geen geheimen meer voor ons. En hebben we gegeten bij een opleiding voor koks en kelners: tussen de middag een 7 gangen-menu (namelijk een menu de degustación= proeverij: 3 voorgerechten, 2 hoofdgerechten, 2 toetjes en koffie/thee), daarvoor hadden we ons normaal de tijd niet gegund. En het was reuze-schattig om te zien hoe de kids in opleiding hun best deden. (We hebben het menu gefotografeerd om te kunnen achterhalen wát we nou precies gegeten hebben). Ieder nadeel heb z’n voordeel, is wederom bewezen. Wordt vervolgd.
’s avonds ging de motregen over in het storten van badkuipen en ja hoor: lekkage dus. Stevig onweer dat in de bergen bleef hangen, niet aflatende bliksem en donder en dan proberen het tentje nog een beetje te fatsoeneren. Onder de slaapzak in het midden was het weliswaar klam maar nog droog.
De volgende dag hebben we de hele natte kledderboel opgepakt en zijn we verhuisd naar het minst schaduwrijke plekje op de camping. De hele uitdragerij laten drogen (want zon!) en vol goede moed plannen gesmeed voor de te maken wandelingen.
Helaas verdween de zon al snel weer en zou die zich de hele week nauwelijks meer laten zien. We hadden geen lekkere truien mee, dus laagjes met van alles en nog wat. Ook geen regenjassen (stom he?) dus plu’s. Maar o, wat is het daar mooi. Echt heel jammer van het weer. Ik had er graag meer gelopen. Nu hebben we wel wat wandelingen gedaan in het Parque Natural in de bergen, maar minder en korter dan we hadden gewild. Daarentegen hebben we wel het olijvenmuseum bezocht (…..) en heeft de olijf geen geheimen meer voor ons. En hebben we gegeten bij een opleiding voor koks en kelners: tussen de middag een 7 gangen-menu (namelijk een menu de degustación= proeverij: 3 voorgerechten, 2 hoofdgerechten, 2 toetjes en koffie/thee), daarvoor hadden we ons normaal de tijd niet gegund. En het was reuze-schattig om te zien hoe de kids in opleiding hun best deden. (We hebben het menu gefotografeerd om te kunnen achterhalen wát we nou precies gegeten hebben). Ieder nadeel heb z’n voordeel, is wederom bewezen. Wordt vervolgd.
No comments:
Post a Comment