lezen

de afgelopen week weer "even" de hele serie over de Stam van de Holenbeer gelezen. een serie van 4 boeken, 450 blz per deel en ik lees ze ieder jaar één keer allemaal. en iedere keer vind ik ze weer geweldig. en eenmaal begonnen dan moet alles wijken.... dat deed ik vroeger ook al: mijn favorieten las ik ieder jaar weer. dat waren gek genoeg veelal hele zielige boeken, waarbij je dan vreselijk moest huilen. maakte niet uit dat je de (goede) afloop al kende. niet die standaardwerken zoals 'Alleen op de wereld' of zoiets, maar echte originele tranentrekkers, zoals: Ankies tweelingzusje, Circuskind, Rob en de stroper, maar ook het super godsdienstige Gerdientje. een boek van W.G. van de Hulst. een dráák van een boek, de braafte droop er vanaf en waarom het me nou aangreep mag joost weten want wij waren van huis uit nogal goddeloos. maar de gewetensnood van het brave deerntje wist me iedere keer weer tot tranen toe te bewegen. de gewoonte om te herlezen is gebleven, de frequentie is wisselend. "Van oude mensen de dingen die voorbij gaan" (couperus) heb ik zeker 5x gelezen, maar toch zeker al 10 jaar niet meer aangeraakt. nou ik het erover heb... misschien wordt het daarvoor wel weer eens tijd

jeugdsentiment