rosas

en als ik dan toch in het verleden duik: de allereerste keer dat wij naar spanje gingen is ongeveer 43 jaar geleden. Met mijn vader en moeder en kleine broertje én met tante Dé (geen echte tante, maar een vriendin van mijn moeder) in een DKW geperst. En dan 3 volle dagen rijden om in Rosas terecht te komen. Onderweg in goedkope hotelletjes en vanwege de zuinigheid met een primusstelletje op de hotelkamer knakworstjes opwarmen. Een zware reis en overal grenscontrole met echte stempels in het paspoort. We hadden een half huisje op een berg die toen nog vrijwel leeg was en uitkeek op een baai. Ik ben zo klein als ik was eens alleen de berg afgedaald om een brood te kopen. Ik moest zeggen: un pan. En tot 10 tellen in het spaans kon ik ook. Met bebloede knie (gestruikeld) heb ik een hele tijd bij de toonbank gestaan, maar ze zagen me niet. Mijn vader is me komen redden. Ach ja.